تمام خرگوشها را خواهند خورد

گوسفندانی که چوپان شان

با لوله ی تفنگ

نی می زند ... !

مسعود احمدی
دهم مهرماه ۹۵

کنار همین برکه بود که با اولین بوسه هایتمور مور شدم ... گفتم بس است دیگر بیا برویم گفتی باز هم ببوس گفتم همسایه ی روبرو می بیند گفتی صاحبخانه اش آب مروارید دارد گفتم پدرت می فهمد گفتی هیچ وقت مرا نفهمیده است گفتم باید به شکار بروم گفتی شکارت می شوم... کاش آنقدر بوسیده بودم که پدرت فهمیده بود کاش صاحبخانه ی روبروآب مروارید نداشت کاش همان روز شکارت می کردم ... حالا باید هر روز هِی بنشینم و به تو فکر کنم هِی راه بروم و آه بکشمو مدام در آب همان برکهبه شکارچی ترسویی زُل بزنم که روزی از شکار خود ترسیده بود ! مسعود احمدی ۲۷ مهر ۹۵ پ. ن: یک واگویه ی شبانه

بهار من بیا و شکوفه هایت رادوباره برایمصورتی گریه کن ... بیا و شیطنت شب بوها را دوباره بر پنجره ام سنجاق کن ... من از نگاه های هیز آبان که ادای مهر را در می آورد بیم دارم از شکستن استخوانهای این باغ می ترسم ... بی تو تمام نقاشی هایماز این صنوبرها و راش هاارواح خبیثه ای هستند که تمبان هایشان را پایین کشیده شرم آور بر سینه ی دیوارهاادرار می کنند ... بهار من کاش اینگونه بی محابا جوانی ات را به پای تابستان نمی ریختی... کاش در همان ساعت اردیبهشت صیغه نامه راپاره می کردی ... من به این پاییز مشکوکم می دانمپشت این فصل بهمنی پیر برای آرزوهای کوچک من نقشه هایی بزرگ در سر د


صلح
یک بهانه بود
برای لختی استراحت
میان دو نیمه ی جنگ ... !

فرصتی نمانده ...
فقط لب هایم را ببوس !

مسعود احمدی
۳۱ شهریور ۹۵

تمام مسلسل های دنیا را
ذوب می کند
تا برای آنها
که پاهایشان را به مین ها بخشیده اند
عصای رایگان بسازد .

کارش که تمام می شود
معشوقه اش را بغل می کند .
لب هایش ناگهان سرد می شود .

از خواب می پرد...
پشت سنگر
لوله ی تفنگ را بوسیده است ...!

۳۱شهریور ۹۵
مسعود احمدی

دوباره آغاز می شود جنگ
با شلیک هوایی ...

سربازان
از ذوق آتش بس
کبوتر صلح را در آسمان
ندیده بودند ...!

مسعود احمدی

شاید این فیلم جعلی باشد ...
شاید هم تفنگ ها پلاستیکی ست ...
شاید این آوارگان
به سیزده بدر آمده اند ...!

به ما گفته اند
عصر جنگ های نظامی تمام شد...

آها ...صبر کن
شاید هنوز عصر نشده ...!

مسعود احمدی
8شهریور ۹۵